FANDOM


Autorka tej rasy to: Yetriss. Artykuł nadal w rozbudowie.

Lew Tillavelski
KT
Nazwa (suahili) Simba Tillavel
Główne cechy Krępa budowa ciała, częste złoziemskie cechy, ciemna pręga na grzbiecie
Barwa sierści rudo-brązowa, popielata, brunatna, ciemnokremowa
Barwa oczu zielona, czerwona, szara, niebieska
Siedlisko ziemie Tillavel, wioski półlwów
Dieta mięsożerca
Długość życia do 50 lat
Lwy Tillavelskie - gatunek lwów, wykorzystywany przez półlwy jako zwierzęta bojowe oraz środek transportu.

Wygląd

Lwy te są jednocześnie muskularne i zwinne, przewyższające szybkością wiele innych ras wielkich kotów (nadal nie dorównując jednak gepardowi). Ich szortkie futro nie jest miłe w dotyku, ale chroni przed wysoką temperaturą, niską również. Sierść ma zwykle kolor rudo-brązowy, popielaty, brunatny lub ciemnokremowy, wśród których ten drugi występuje o wiele rzadziej, niż pozostałe, oczy natomiast pozostają zielone, czerwone, szare lub bursztynowe - zawsze mogą wystąpić również mieszane.

Bardzo często myli się je z lwami Damisto, z powodu ujmująco podobnej budowy ciała oraz dość częstych wśród Tillavel ciemnych barw skóry, takiej jak chociażby rudo-brązowej, zalicza się do tego również czerwony kolor oczu. Istnieją jednak pewne różnice, takie jak większe uszy, pręga na grzbiecie występująca u prawie wszystkich lwów Tillavelskich albo chociażby odcienie oczu, gdzie lwy Damisto posiadają tylko szare lub czerwone.

Zwykłe cechy:

  • Oczy - mogą być zielone, czerwone, szare lub niebieskie. Właśnie przez czerwoną barwę są często mylone z Damisto, wzbudzając lęk u innych ras.
  • Grzywy - są zwykle normalnie rozwinięte, ale rzadko kiedy są bujne i sięgają do brzucha. Zawsze ciemniejsze od głównego koloru sierści i dwukolorowe.
  • Sierść - szorstka i nieprzyjemna w dotyku, nadaje się zarówno do wysokich, jak i niskich temperatur. Jej dostępne kolory to: rudo-brązowy, popielaty, brunatny oraz ciemnokremowy, a ten drugi występuje o wiele rzadziej niż pozostałe.
  • Kły - są drugie co do ostrości, zaraz po lwach Księżycowych, również zdolne do rozgrywania kości i grubego mięsa.
  • Nos - bardzo często jest o złoziemskim kształcie, zawsze czarny lub ciemny.
  • Pręga na grzbiecie - występuje u prawie wszystkich lwów Tillavel, jedynie u hybryd tej rasy nie występuje (wyjątek to hybryda z Damisto oraz Słonecznym lwem).
  • Końcówka - zwykła końcówka, ciemniejsza od reszty oraz większa, niż u innych lwów.

Rzadkie cechy:

  • Popielata sierść - jest ona rzadka i wyjątkowa, zdarza się częściej u samców, niż samic, a skutkiem tego jest piękna, dwukolora grzywa, która ułatwia lwowi zdobycie partnerki.
  • Lwioziemskie cechy - rzadko który Tillavel posiada cechy Lwioziemca. Najczęściej zdarza się u mieszanki Złoziemca i Lwioziemca, która i tak zdarza się prawie nigdy.
  • Cętki i paski - zdarzają się dosyć często, ale nie aż tak. Najczęściej można je zobaczyć u samic i hybryd. Przy odpowiednim umaszczeniu lwicę można pomylić z tygrysem lub jaguarem.
  • Brak grzywy - jako, że nieliczne lwy Tillavel mieszkają na pustyniach lub półpustyniach, to może się to zdarzyć.


Pochodzenie

Przez wielu lwy Tillavel są uważane za podgatunkiem Damisto, jednak przeczy temu między innymi brak oznak kanibalizmu oraz zupełnie inne kolory sierści i oczu. Skutkiem błędu jest dość popularna u tego gatunku lwów czerwona barwa oczu, jak i rudo-brązowe futro.


Siedlisko

Zamieszkują głównie ziemie Tillavel, lasy deszczowe Ameryki Południowej oraz Afrykę. Jako iż można je oswoić, spotyka się je też dość często w wioskach półlwów, gdzie widzi się je najczęściej w skórzanych zbrojach jako zwierzęta do obrony oraz środek transportu.


Zachowanie

W przeciwieństwie do innych lwów te są samotnikami, których nie interesują stada i wolą działać w pojedynkę. Jedynie matki z lwiątkami, pary oraz rodzeństwo trzyma się razem, ale w przypadku lwic z małymi wychowują je do osiągnięcia pełnoletności, później muszą sobie radzić same. Jeśli jednak zdarzy się jakieś stado to niewielkie i przewodzone tylko i wyłącznie przez samicę. Lwiątka porzuczone przez rodziców (czyli sieroty) po prostu sobie nie poradzą, ponieważ nie nauczyły się od nikogo umiejętności przetrwania. Krótko mówiąc - długość życia każdego lwa Tillavel jest zależna od wychowania.

Lwy Tillavelskie są zarówno bardzo zwinne, jak i silne, w większej grupie zdolne powalić większe zwierze, takie jak żyrafa czy słoń. Mają bardzo ognisty temperament i mogą być bardzo agresywne, jednak atakują zwykle wtedy, gdy zmusi je do tego konieczność albo głód. Każdy wie również, że są najbardziej terytorialnymi zwierzętami ze wszystkich i nie pozwolą byle komu wkroczyć na ich teren. Tylko jeśli uznają kogoś za godnego sobie, ulegają mu.


Słabości

Podobnie jak inne rasy, lwy Tillavel posiadają swoje słabości, a są to:

  • Zimno - są najmniej uodpornione na zimny klimat, mimo że ich sierść nawet się do niego nadaje. Przebywanie w zimnym miejscu dłużej niż jedna godzina może być dla nich śmiertelne. Hybrydy z tą rasą mają jednak już tą odporność.
  • Woda - lwy te, jak większość kotów, boi się wody i nigdy nie mając styczności z nią, utopią się w niej. Strach ten tyczy się też hybryd, nawet z lwem Podwodnym.

Ciekawostki

  • Są one jedną z najliczniejszych ras lwów, a mimo to spotyka się je dość rzadko.
  • Lwy Tillavelskie są często mylone z Damisto, między innymi z powodu koloru sierści oraz czerwonych oczu. Jako jedne z nielicznych lwów uznają również tą rasę za niejako sojuszników i z nimi nie walczą (chyba, że zajdzie potrzeba obrony rodziny, partnera, przyjaciela).
  • Zwierzęta te zostały znienawidzone przez lwy Leśne. Do dziś powód tego nie jest w sumie znany, ale podejrzewa się ten sam, co w przypadku nienawiści lwów Księżycowych do Mrocznych.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.